Yakın zamanda gazetemizde yayınlanan bir haber dikkatimi çekmişti. “Komşuna sahip çık ki, o da sana sahip çıksın” isimli bir projeydi bu. Bu konuda Emniyet Müdürlüğünün bir çalışma yapması gerçekten sevindirici.

 Komşuluktaki halimizi şairimiz çok güzel anlatmış. Tabii bu durumdan istifade eden hırsızlar ve dolandırıcılar daha rahat çalışıyorlar. Yine bir başka gazetede okumuştum, hırsızlar kapıyı kırıp evi olduğu gibi boşaltıyorlar da, komşuları taşındıklarını ve kapıyı tamir ettirdiklerini zannediyorlar. Bunun sebebi birbirimizden haberdar olmamamız.

 Peygamber efendimiz Miraca çıktığında, kendisine komşu hakları bildiriliyor ve “Neredeyse komşunun komşuya mirasçı kılınacağını zannettim” diyor.

 Bugün bu gerçekler unutuldu. Toplumumuz kasıtlı olarak, “Bana ne. Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” mantığıyla çevresine karşı duyarsızlaştırıldı. Oysa komşularımızın bizim üzerimizde ve çocuklarımızın yetişmesinde ne kadar çok etkisi vardır. Onlar bizim çevremizde hazır bulduğumuz, seçemeyeceğimiz insanlardır. Elbette iyisi de olacaktır, kötüsü de. Bize düşen, iyilerle daha yakın görüşüp, kötüleriyle de “merhaba”yı baki tutmak, onların daha iyi olabilmesi için elimizden geleni esirgememek ve ciddi olarak dua etmektir.

 Özellikle çocuklarla diyaloğumuz sağlam olmalı, onlara “Merhaba, günaydın, derslerin nasıl” gibi hatır sormalı ve adam yerine koymalıyız ki, yanlışlarını gördüğümüzde de düzgünce uyarmaya hakkımız olsun.

 Şiirde de belirtildiği gibi nerdeyse bir köyün insanı bir apartmanda oturuyor. Aile mahremiyeti ortadan kalkıyor, insanlar yorgunlukları ve zorlukları rahatça atamıyorlar. Fazla birbirine yakın olmaktan seslerin ve enerjilerin birbirine karışmasından dinlemiyorlar, bu işin bir yönü. Bir de bu kadar yakın olduğumuz insanları ne yazık ki doğru dürüst tanımıyoruz. Cüneyd Suavi bir hikâyesinde uçakta yan yana yolculuk yapan iki kişinin birbirleriyle anlaşacaklarını anlayınca, adreslerini aldıklarında altlı üstlü komşu olduklarını yazıyordu. Anadolu'da durum bu kadar vahimidir bilmiyorum, ama bu biraz da birbirimize güvenmediğimizden, önyargılı düşünüp tanımaya yanaşmadığımızdan da oluyor.

 Aslında hepimiz bize bir şey olsa, en yakın akrabalarımız gelinceye kadar komşularımızın koşacağını iyi biliyor. Onlar bizim olmazsa olmazlarımız. Kiminle ne kadar mesafe koyacağımızı iyi belirleyerek komşularımızdan haberdar olmalı, onların zor durumlarında mutlaka yanında olmalı ve birbirimize çeşitli ikramlarda bulunmalıyız. Vaktimiz az olsa bile on dakikalık ziyaretler yapmalıyız.

 Şimdilerde yalnız yaşayan ihtiyarlar çoğunlukta bulunuyor. Onların bizde, bizim de onlarda telefon numaralarımız olmalı, markete veya pazara giderken bir şeye ihtiyaçları olup olmadığı sorulmalı. Onlara yalnızlıkları hissettirilmeden ilgilenilmeli.

 Sağlığımız, ekonomik durumumuz ne olursa olsun, bir gün hiç aklımıza gelmeyen bir konuda biz de komşularımıza ihtiyaç duyabiliriz.

  Sağlıcakla kalın.